ساقه‌هاي نياز
۰۵ فروردين ۱۳۸۶


مهدي جان!
اي كاش مي‌دانستم چشمان پاك كدامين خاك حضور سبز تو را به تماشا نشسته است و بر نرمي قدم‌هايت بوسه مي‌زند.
مولاي من!
اي كاش مي‌دانستم كدامين سرزمين غريب با وجود نازنين تو آشنايي دارد و آغوش خويش را براي مهرباني‌هايت گشوده است.
يابن الحسن!
سخت است براي من كه ساية تمام مردم از ميان كوچة نگاهم بگذرد، اما پنجره چشمانم به روي خورشيد زيباي تو بسته باشد و باغ دلم از بهار صدايت بي‌نصيب بماند.
اي يوسف دور از وطن!
سخت است براي من كه از اشك فراقت، بي‌طاقت شوم، در حالي كه مردمان ياد تو را از خاطر برده باشند.
اي فرزند ماه‌هاي تابان!
عمري است كه به انتظار طلوع تو در ساحل حسرت نشسته‌ايم.
قلب‌هاي تشنة ما به اشتياق ظهور تو مي‌تپد و كبوتران دعا، قنوت دست‌هايمان را رو به درياي خدا مي‌برند.
كي مي‌شود كه موج صداي گرم تو برخيزد و زلال قطره‌هاي ناب تو سيرابمان كند؟
اي آرزوي مشتاقان!
كي مي‌شود كه آسمان دل‌هايمان از نسيم صبح‌گاهي سلام تو معطر شود و شب چشمانمان به جمال ماه تابان تو روشن گردد؟
اي اميد منتظران!
كي مي‌شود كه ذوالفقار تو برگردن دشنمنان و منكران حق بنشيند و پرچم عدل و دادگري‌ات بر فراز شهر و ديار مؤمنان سايه افكند؟
يا صاحب‌الزمان!
آيا مي‌شود كه درحرم امن تو اجازه ورود بيابيم و پروانه‌وار گرد كعبة وجود مقدست طواف كنيم؟1
دعاي ندبه از جمله دعاهاي ارزنده‌اي است كه امام جعفر صادق(ع) به دوستان و شيعيان تعليم داده و به آنان امر فرموده كه اين دعا را در اعياد چهارگانه؛ يعني عيد فطر، عيد قربان، عيد غدير و عيد جمعه بخوانند و به ما سفارش فرموده كه در عصر غيبت با اين دعا با محبوب و مولاي خود راز دل گوييم و تجديد عهد كنيم.
دعاي ندبه، مجموعة كاملي از عقايد شيعيان است كه در آن توحيد، نبوت انبيا و پيامبر اكرم(ص)، ولايت اميرالمؤمنين علي(ع) و فتنه‌هاي پس از پيامبر ذكر شده و سپس با زيباترين و پرسوزترين واژه‌ها، دل‌هاي عاشق را به مناجات با امام زمان(ع) و دعا براي تعجيل در ظهور ايشان فرا مي‌خواند.
اين دعا، ندبه و نالة منتظران و شيفتگاني است كه بر مظلوميت ائمه معصومين(ع) اشك مي‌ريزند و در فراق امام عصر خويش، بي‌تابي مي‌كنند.

پي‌نوشت‌:
1. مفاتيح‌الجنان، دعاي ندبه.



ماهنامه موعود شماره 70