spacer
«مؤسسة فرهنگي موعود عصر(عج)»، معجم مؤلّفين مهدوي را به‌زودي منتشر مي‌کند.
ادامه مطالب ...
 
advertisement.png, 0 kB
Advertisement
spacer
spacer

عضویت در خبرنامه

جستجوگر سايت

جستجوگر گوگل


جست‌وجو در سايت موعود

مطالب مرتبط

addtomyyahoo4Subscribe in NewsGator OnlineAdd to My AOL
Subscribe with BloglinesAdd to netvibes
Add to Google

 
× نگرشى به زيارت آل  ياسین-2 چاپ پست الكترونيكي
۱۵ فروردين ۱۳۸۴
قسمت دوم


السلام عليك يا داعى الله و ربانىّ آياته
سلام بر تو اى خواننده خلق به سوى حق
و اى پرورش گر آيات خداوند
اين جمله - كه نخستين سلام خاص بر آن وجود مقدس است - متضمن دو صفت از اوصاف كمال حضرتش مى باشد:
1- داعى الله
2- ربّانىّ آياته
صفت اول داعى الله است. داعى اسم فاعل است؛ به معنى خواننده و دعوت كننده كه در اينجا به مفعول اضافه شده است؛ يعنى، اى كسى كه خدا را مى خوانى؛ اى خواننده خدايى. ممكن است به مفعول دوم اضافه شده باشد و مفعول اول در تقدير و حرف جرّ حذف شده باشد؛ يعنى اى كسى كه بندگان خدا را به سوى خدا مى خوانى و دعوت مى كنى. هر دو احتمال و معنى در اين جمله مناسب است و هر كدام از آنها بيانگر كمالى است از كمالات آن بزرگوار؛ يكى كمال لازم و ديگرى كمال متعدّى.
كمال لازم صفت نفسانى آن وجود مقدّس است كه پيوسته در حال دعا و خواندن ذات قدّوس الاهى است. كمال متعدى مقام داعَويّت و دعوت نمودن و خواندن خلق است به سوى حقّ. آن حضرت در هر دو عصر غيبت و ظهور به نحوى به اين مقام قيام نموده اين وظيفه بس خطير را ايفا مى نمايد.
آرى او داعى الله و داعى الى الله. او ختم خاندانى است كه دعاة الى الله و خوانندگان خلقند به حقّ.
از اين رو كه نخستين سلام به آن وجود مقدس به عنوان داعى الله ذكر شده استفاده مى شود كه مقام داعويت برترين مقامى است كه حضرتش حائز گرديده است؛ زيرا اين مقام مجمع مقامات و در بردارنده كمالات بسيارى است كه در سايه آن مقامات و كمالات، خداوند - جلّ و عزّ - اين مقام را عنايت مى فرمايد. هر كس نمى تواند داعى الله باشد. داعى الله كسى است كه از جهل و خطا و لغزش و نادانى محفوظ و مصون است و الّا داعى الله حقيقى نيست. همچنين داعى الله بايد عالم بالله باشد و الّا نمى تواند داعى و خواننده و رساننده خلق به خالق باشد. چگونه كسى مى تواند به چيزى كه نمى شناسد و علم ندارد دعوت كند؟ نتيجتاً از خود اين جمله مى توان مقام عصمت و قداست و علم وآگاهى مطلق آن حجّت مطلقه حقّ و داعى الله مطلق را استفاده كرد.
گفتيم مقام داعويت - كه نخستين مقام مذكور در اين زيارت شريفه است - مى تواند از بالاترين و برترين مقامات آن صاحب مقامات جامعه باشد؛ زيرا از سال 260 هجرى تا به حال و از حال تا آن زمان كه اراده حقّ متعال به حيات آن حقيقت حيات تعلق گرفته است، صاحب مقام داعى اللهى بوده و هست و خواهد بود. او از همه دعاة الى الله در اين مقام بيشتر جا داشته و دارد كه آباء گرامى و اجداد طاهرينش هر كدام چند سالى بيش تكيه گزين اين مسند نبودند.
صفت دوم در اين سلام، ربانىّ آياته مى باشد. خوب است ابتداءً معناى ربانى را بياوريم تا مفاد اين سلام بهتر روشن شود. مرحوم طريحى گويد:
در كشّاف آمده است كه ربّانى كسى است كه تمسّكش به دين و اطاعت خداى - تعالى - محكم و شديد باشد. در قاموس است كه خداپرست خداشناس را ربّانى گويند. طبرسى گويد: كسى كه امر مردم را اصلاح و تدبير نمايد (چنين خوانده مى شود)... در حديث كه وارد شده است: »لا علم إلّا مفن عالمف ربّانىّف«؛ علمى نيست مگر از عالم ربّانى. مقصود كسى است كه علمش موهبتى است و حق - تعالى - فرمان يادگيرى از وى را داده باشد يا آنكه راسخ و پابرجاى در علم است يا كسى كه جز خدا چيزى در طلب علم در نظر ندارد يا كسى كه به دين خدا پاى بند است.
گفته اند: ربّانى منسوب به ربّ است كه الف و نون براى مبالغه به آن اضافه شده [ياى آخر آن ياى نسبت است]. بعضى آن را از ربّ به معنى تربيت گرفته اند.1
 با توجه به آنچه در معناى ربّانى آورديم، اين جمله را مى توان چنين معنى كرد:
سلام بر تو اى كسى كه در ميان آيات پروردگار و نشانه هاى او پيوند و ارتباط با دين و طاعت حقّ از همه بيشتر است تا آنجا كه خودت نفس دين هستى و اطاعت از تو اطاعت از خدا است. سلام بر تو اى كسى كه مربّى و تربيت كننده آيات حق متعالى.
بنا بر اين معنا، جمله بيانگر مقام منيع ربّانى آن وجود مقدس نسبت به همه آيات خلقت مى باشد. خداوند سبحان تربيت و پرورش جميع آياتش را بجميع معنى الكلمة به خاندان رسالت، عليهم السلام، اضافه نموده است.
امروز اين مقام شامخ و منصب والا به آن امام همام اختصاص دارد. تنها كسى كه بر اريكه ربّانيت حقّ به حق تكيه زده و تربيت و پرورش تمام آيات حقّ به كف با كفايت او سپرده شده آن وجود مقدس است.
ممكن است در توضيح اين جمله چنين بگوييم:
با توجه به اينكه تمام آيات خلقت و آفريده هاى آفريدگار مى توانند نمايانگر او باشند و او را نشان دهند و آيه ربّ قرار گيرند، آن وجود مقدس ربّانى آيات است؛ ربّ النوع آيات حق است و از همه آيات آيتيّتش بيشتر و از همه نشانه ها نشان دارتر است. اين هم از عجائب آيات است كه آيتيّت آيه اى بى نشان - كه كسى نشانى از او ندارد و جايش را نمى داند - از همه آيات بانشان - در مقام معرفى خلّاق سبحان و خداى مهربان بيشتر باشد تا آنجا كه ربانى آيات او قرار گيرد. سلام بر تو اى كسى كه از همه بيشتر خدا را نشان مى دهى.
آخرين احتمالى كه در معناى اين جمله به نظر مى رسد اين است: سلام بر تو اى ربّانى؛ اى نشانه خداگونه؛ اى آيه هستى؛ نشانه هستى؛ اى مخلوق هستى؛ آيه و نشانه و مخلوق و بنده اى خداگونه و خدانشانه؛ با حفظ جهت مخلوقى و امكانى و حدوثى و همه آنچه در چنين مقامى بايد لحاظ شود كه: »لا فرق بينك و بينها إلّا أنّهم عبادك و خلقك؛ فتْقفها و رتقفها بيدك...«.2
 تو آيه اى هستى كه جلوه ذوالآيه دارى؛ مخلوقى هستى كه از خالق نشان دارى؛ تو خدا نشان دهى. خدا كه ديده نمى شود. او با هيچ كدام از حواس ظاهرى و باطنى درك نمى گردد. بايد تو را ديد كه وجه الله اى؛ با تو سخن گفت كه افذفن الله اى؛ از تو حرف شنيد كه لسان الله اى. اين جا قلم در مى ماند كه چه بنويسد تا از دائره و مرز بيرون نرود و سرشكسته نگردد!


پى نوشتها:
×. برگفته از كتاب »سلام بر پرچم افراشته«، تأليف: سيد مجتبى بحرينى
1. مجمع البحرين 2: 65 ماده ربب.
2. مصباح المتهجّد: 740 (از توقيع شريف دعاى ماه رجب).
 



ماهنامه موعود شماره 16


 
< قبل   بعد >
spacer

spacer

Creative Commons License
(cc) 2020 Mouood Researching Institute. This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 License.
هرگونه استفاده از محتويات اين پايگاه اطلاع رساني، در هر کجاي دنيا، تنها براساس مفاد توافقنامه Creative Commons 3.0، مجاز است.
(ح) 1386 تمامي حقوق اين پايگاه اطلاع رساني، متعلق به مؤسسه فرهنگي موعود است.