صفحه نخست arrow مقالات arrow امامت و ائمه (ع) arrow داستان اهل نماز شدن زندان‌بان‌هاي امام عسكري
spacer
«مؤسسة فرهنگي موعود عصر(عج)»، معجم مؤلّفين مهدوي را به‌زودي منتشر مي‌کند.
ادامه مطالب ...
 
advertisement.png, 0 kB
Advertisement
spacer
spacer

عضویت در خبرنامه

جستجوگر سايت

جستجوگر گوگل


جست‌وجو در سايت موعود

مطالب مرتبط

addtomyyahoo4Subscribe in NewsGator OnlineAdd to My AOL
Subscribe with BloglinesAdd to netvibes
Add to Google

 
داستان اهل نماز شدن زندان‌بان‌هاي امام عسكري چاپ پست الكترونيكي
۱۴ فروردين ۱۳۸۸
 شيخ مفيد روايت كرده است كه بني‏عباس داخل شدند بر صالح بن وصيف در زماني كه حضرت امام حسن عسگري عليه‏السلام را حبس كرده بود و به او گفتند كه بر ايشان تنگ گير و بر وي وسعت مده.
صالح گفت: چه توانم با او نمود؟! و حال آن كه سپرده‏ام او را به دستِ دو نفر كه بدترين اشخاصي هستند كه تا به حال شناخته‏ام...



پدرش امام دهم، حضرت هادي -عليه السلام- و مادرش بانوي پارسا و شايسته، «حديثه‏» ، است كه برخي، از او بنام «سوسن‏» ياد كرده‏اند.

فضايل معنوي و اخلاقي امام حسن عسكري(ع) به گونه‌اي بود كه حتي زندان‌بان‌هاي ايشان را متأثر مي‌كرد.
 امام عسكري، يازدهمين پيشواي شيعيان، در سال 232 ه. ق چشم به جهان گشود.

پدرش امام دهم، حضرت هادي -عليه السلام- و مادرش بانوي پارسا و شايسته، «حديثه‏» ، است كه برخي، از او بنام «سوسن‏» ياد كرده‏اند.

اين بانوي گرامي، از زنان نيكوكار و داراي بينش اسلامي بود و در فضيلت او همين بس كه پس از شهادت امام حسن عسكري-عليه السلام-پناهگاه و نقطه اتكاي شيعيان در آن مقطع زماني بسيار بحراني و پر اضطراب بود.

از آنجا كه پيشواي يازدهم به دستور خليفه عباسي در «سامراء»، در محله «عسكر» سكونت (اجباري) داشت، به همين جهت «عسكري‏» ناميده مي‏شود.

از مشهورترين القاب ديگر حضرت، «نقي‏» و «زكي‏» و كينه‏اش «ابو محمد» است.
ايشان 22 ساله بود كه پدر ارجمندش به شهادت رسيد.

مدت امامتش 6 سال و عمر شريفش 28 سال بود، در سال 260 ه.ق به شهادت رسيد و در خانه خود در سامراء در كنار مرقد پدرش به خاك سپرده شد.

***
شيخ مفيد روايت كرده است كه بني‏عباس داخل شدند بر صالح بن وصيف در زماني كه حضرت امام حسن عسگري عليه‏السلام را حبس كرده بود و به او گفتند كه بر ايشان تنگ گير و بر وي وسعت مده.

صالح گفت: چه توانم با او نمود؟! و حال آن كه سپرده‏ام او را به دستِ دو نفر كه بدترين اشخاصي هستند كه تا به حال شناخته‏ام...

و اينك آن دو نفر اهل نماز و روزه گشته‏اند و در عبادت به مقامي عظيم رسيده‏اند.

پس امر كرد آن دو نفر را آوردند. پس ايشان را عِتاب كرد و گفت: واي بر شما، چيست شأن شما با اين شخص؟

گفتند: چه بگوييم در حقِّ مردي كه روزها را روزه مي‏گيرد و شب‏ها را تا به صبح به عبادت مشغول است. تكلّم نمي‏كند با كسي و مشغول نمي‏شود به غير از عبادت و هر وقت نظر به ما مي‏افكند، بدن ما مي‏لرزد و چنان مي‏شويم كه مالك نفسِ خود نيستيم و خودداري نمي‏توانيم بكنيم.

آل عباس چون اين را شنيدند، در كمالِ ذلّت به بدترين حالي از نزد صالِح برگشتند.

مؤلف گويد: از روايات ظاهر مي‏شود كه آن حضرت بيشتر اوقات محبوس و ممنوع از معاشرت بود و پيوسته مشغول بود به عبادت و مسعودي روايت كرده كه حضرت امام علي النقي پنهان مي‏كرد خود را از بسياري از شيعيان خود مگر از عدد قليلي از خواصِ خود و چون امر منتهي شد به حضرت امام حسن عسگري از پشتِ پرده با خواص و غير خواص تكلم مي‏فرمود... و اين عمل از آن جناب و از پدر بزرگوارشان پيش از او مقدّم بود براي غيبت حضرت صاحب‏الزمان كه شيعيان مألوف شوند و از غيبت وحشت نكنند و عادت جاري شود در احتجاب و اختفاء.
 
منبع: فارس
 
< قبل   بعد >
spacer

spacer

Creative Commons License
(cc) 2019 Mouood Researching Institute. This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 License.
هرگونه استفاده از محتويات اين پايگاه اطلاع رساني، در هر کجاي دنيا، تنها براساس مفاد توافقنامه Creative Commons 3.0، مجاز است.
(ح) 1386 تمامي حقوق اين پايگاه اطلاع رساني، متعلق به مؤسسه فرهنگي موعود است.