spacer
«مؤسسة فرهنگي موعود عصر(عج)»، معجم مؤلّفين مهدوي را به‌زودي منتشر مي‌کند.
ادامه مطالب ...
 
advertisement.png, 0 kB
Advertisement
spacer
spacer

عضویت در خبرنامه

جستجوگر سايت

جستجوگر گوگل


جست‌وجو در سايت موعود

مطالب مرتبط

addtomyyahoo4Subscribe in NewsGator OnlineAdd to My AOL
Subscribe with BloglinesAdd to netvibes
Add to Google

 
معرفي دعاي در زمان غيبت چاپ پست الكترونيكي
۱۲ اسفند ۱۳۸۳


عالم بزرگ شيعه جناب « سيدبن طاووس » در كتاب « جمال الاسبوع » مي نويسد :
« اگر تعقيبات نماز عصر روز جمعه را به هر دليل يا به جهت عذري بجا نياوردي , خواندن اين دعا را ترك مكن , چرا كه ما براستي آنرا از فضل خداوند جل جلاله شناختيم كه ما را بدان اختصاص داده , پس بر آن اعتماد كن . (1 )
دعايي كه سيد بن طاووس اينگونه از آن به بزرگي ياد مي كند , دعايي است به نام « دعا در زمان غيبت » كه در كتاب شريف مفاتيح الجنان در قسمت ملحقات آمده است . اين دعا را « عثمان بن سعيد » نايب اول از نواب چهارگانه امام عصر عليه السلام روايت كرده است . اين شخص بزرگوار محضر امام هادي و امام عسگري عليهماالسلام را درك كرده بود. در عظمت ايشان همين بس كه سه امام معصوم يعني امام دهم , يازدهم و دوازدهم او را از مقربان و محرمان راز خود قرار داده اند.
دعاي عصر غيبت با اين عبارات آغاز مي شود :
« اللهم عرفني نفسك , فانك ان لم تعرفني نفسك لم اعرف رسولك »
اللهم عرفني رسولك , فانك ان لم تعرفني رسولك لم اعرف حجتك .
اللهم عرفني حجتك , فانك ان لم تعرفني حجتك ظللت عن ديني »
خدايا خود را به من بشناسان زيرا اگر خود را به من نشناساني من پيامبرت را نمي شناسم .
خدايا پيامبرت را به من بشناسان زيرا اگر پيامبرت را به من نشناساني حجتت را نخواهم شناخت .
خدايا حجت خود را به من بشناسان كه اگر حجتت را به من نشناساني از دينم گمراه مي گردم » .

هدف خلقت و پايه بندگي , معرفت ذات منزه پروردگار عالم است . معرفت خدا آنگونه كه در كلام حضرت اميرالمومنين علي عليه السلام آمده , پايه دين و دينداري است .
حضرت در خطبه اول نهج البلاغه مي فرمايند :
« اول الدين معرفته »
« پايه و اساس دين معرفت خداست » .
از منظر عقل نيز اين سخن بسيار دلنشين و پذيرفتني است زيرا دينداري و عبادت آنگاه معنادار و ثمربخش و مورد قبول درگاه ربوبي است كه انسان بداند چه كسي را مي پرستد و سر بر آستان عبوديت چه كسي مي سايد. اگر هدف دينداري , قرب خداست پس مي بايست شروع آن دين , شناخت معبودي باشد كه مي خواهيم در طريق قرب او قدم برداريم .
امام صادق عليه السلام در اهميت « شناخت خدا » مي فرمايند : « اگر مردم فضيلت معرفت خدا را مي دانستند هرگز به شاديها و نعمتهاي دنيوي كه به دشمنانشان رسيده چشم نمي دوختند و دنياي آنها در نظرشان از چيزهايي كه قدم بر آن مي نهند كمتر جلوه گر مي شد و در عوض از معرفت الله بهره مند مي شدند و از آن لذت مي بردند , همانند كسي كه در باغهاي بهشت با اولياي خدا همنشين بوده و در آنجا در خوشي و لذا به سر مي برد.
همانا معرفت خدا , انيس انسان در هر وحشت , مصاحب و همنشين او در هر تنهايي , روشنايي در تاريكي , توانايي در هرگونه ناتواني و شفا و تندرستي از هر نوع بيماري است . (2 )

آري ! انساني كه متولد گشته و با نعمت خدادادي « وجود » , از « عدم » پا به دنياي پررمز و راز خلقت نهاده است و با نعمت خدايي عقل و نعمت هاي ديگر الهي همچون تندرستي و توانايي , زندگي را از ضعف كودكي به قدرت جواني رسانده است , سزاوار اين است كه اولين سوال زندگي خويش را اين گونه آغاز كند :
« خالق من و همه آنچه با من است كيست و چگونه مي توان او را شناخت »
با اين سئوال , كتاب تمايز انسان و حيوان ورق مي خورد و فصل تفاوتي ميان آدمي و حيوانات رقم زده مي شود.
پروردگار متعال , از راههاي مختلف خود را به بندگانش مي شناساند. سير در آفاق عالم و مشاهده نظم خلقت و اجرام و سازه هاي موجود در هستي , راهي است كه عقل در آن به وجود خالق و صانع حكيم پي مي برد.
انسانها وقتي مظاهر قدرت خدا را در طبيعت و انسان مشاهده كنند و جهان هستي را از دريچه عقل بنگرند حتما وجود آفريدگاري مدبر و حكيم را در وراي اين جهان منظم خواهند يافت . مانند زماني كه مشاهده يك بنا ما را به وجود سازنده اش رهنمون مي كند.
اثبات وجود خدا , انتهاي راهبرد و توان عقل است اما معرفت مقوله اي فراتر از اثبات وجود است .
خدايي كه نه جسم است و نه روح , نه در وهم مي آيد و نه عقل مي تواند به ذات مقدس او احاطه يابد , بعد از تجلي به عقول كه همان اثبات وجود باري تعالي است , ذات مقدسش معرفتي از خود به بندگان فرمانبردار خويش مي دهد كه دين و عبادت برپايه آن قرار مي گيرد.
اين كه خداوند بنا به فضل , معرفت خويش را به بندگان عطا كند در بسياري از روايات بر آن صحه گذاشته شده است چرا كه بشر ابزاري براي احاطه و شناخت بر خالق خود ندارد.
اين شناخت كه نتيجه آن عبوديت بيشتر است , نه مادي است و نه حسي و نه وهم در آن راه دارد.
به ديگر سخن آنچه از احاديث ائمه هدي عليهم السلام برمي آيد اين است كه :
معرفت خدا شناختي حسي و در محدوده حس و عقل نيست بلكه نوري است كه خداوند در قلب بندگان خويش قرار مي دهد كه راه دست يافتن بدان نور , عبوديت و بندگي و عبادت خداوند است .
هر چه انسان بندگي و عبادت خويش را در درگاه الهي بالاتر برد و هر چه در راه اطاعت از دستورات الهي كه اطاعت ائمه هدي عليهم السلام گام بردارد , و هر چه شرط تقوا را بيشتر بجا آورد , خداوند عبادت خويش را وسيله اي براي افزايش معرفتش قرار مي دهد و نور معرفت الرب در قلب او بوسيله خداوند هر روز افزون تر مي شود.
و دعا يكي از مصاديق عبادت است . كه با خواندن دعا نور معرفت خداوند در نهاد انسان روشنتر مي گردد.
ما در اينجا فقط به تبيين فقره اول دعا كه در باب معرفت پروردگار است پرداختيم و علاقمندان را به مطالعه ساير فقرات دعا در مفاتيح دعوت مي كنيم .
روزنامه جمهوری


پاورقي :
1 ـ مفاتيح الجنان
2 ـ كافي ج 8 ص 247 ح 347
به نقل از نشريه نرگس انتظار
حسين بشارت



 



پاورقي :
1 ـ مفاتيح الجنان
2 ـ كافي ج 8 ص 247 ح 347
به نقل از نشريه نرگس انتظار
حسين بشارت


 
< قبل   بعد >
spacer

spacer

Creative Commons License
(cc) 2020 Mouood Researching Institute. This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 License.
هرگونه استفاده از محتويات اين پايگاه اطلاع رساني، در هر کجاي دنيا، تنها براساس مفاد توافقنامه Creative Commons 3.0، مجاز است.
(ح) 1386 تمامي حقوق اين پايگاه اطلاع رساني، متعلق به مؤسسه فرهنگي موعود است.