spacer
«مؤسسة فرهنگي موعود عصر(عج)»، معجم مؤلّفين مهدوي را به‌زودي منتشر مي‌کند.
ادامه مطالب ...
 
advertisement.png, 0 kB
Advertisement
spacer
spacer

عضویت در خبرنامه

جستجوگر سايت

جستجوگر گوگل


جست‌وجو در سايت موعود

مطالب مرتبط

addtomyyahoo4Subscribe in NewsGator OnlineAdd to My AOL
Subscribe with BloglinesAdd to netvibes
Add to Google

 
زير فشار كليساها چاپ پست الكترونيكي
۰۸ خرداد ۱۳۸۵

دردو مورد، در طرح اساسنامه ي پيمان اروپا، اصول لاييك به چالش كشيده شده اند: شناسايي «ميراث مذهبي» اروپا، در ديباچه آن، و ماده 51 كه نقش مشاركت مذاهب مختلف در نهادهاي اروپايي را به رسميت شناخته است.
اين بدعت ها– كه باعث ابراز مخالفت هايي از جانب نمايندگان پارلمان اروپا شده و دولت هاي عضو را دچار تفرقه كرده (1) - تا اندازه اي حاصل فعاليت لابي هاي انجمن هاي مذهبي و بخصوص كاتوليك دردرون نهادهاي اروپايي هستند. اين جا، هدف پذيراندن وجود بعد مذهبي در ساختار اروپا و از اين راه اعطاي حق نظارت بر جهت گيري هاي عمومي اتحاديه به كليساها است. اين لابي گري پس از برگزاري كنفرانس هاي سازمان ملل در باره ي جمعيت و توسعه (1994) در قاهره و در باره ي حقوق زنان (1995) در پكن، يعني موضوعاتي كه در صدردغدغه هاي كليساها قرار دارند، شدت بيشتري پيدا كرد.



واتيكان ، يك لابي رسمي
واتيكان به دليل بعد دوگانه اش در مقام دولت و نيز رياست كليساي كاتوليك در نوك اين پيكار قرار گرفته است. پاپ ژان پل دوم، از همان سال 1988، طي سخنراني خود در پارلمان اروپا، به نمايندگان هشدار مي داد كه مبحث مسيحيت را از گفتگوهاي عمومي در سطح اروپا خارج نكنند. اين سخنراني يك اعلام خطر واقعي بود. او چنين گفت: « رسالت مسيحيت اعلام حضور در تمامي عرصه هاي وجود است. بنابراين وظيفه ي خود مي دانم براين نكته تأكيد كنم كه: چنانچه روزي بنيادهاي مذهبي و مسيحي اين قاره مورد ترديد قرار بگيرند و به يك باره هر گونه استنادي به اخلاقيات كنار گذاشته شود، در آن صورت، دامنه ي نتايج حاصل به مراتب فراتر از به دور ريختن ميراث اروپا خواهد بود. (2) » يا ما، يا هرج و مرج! يا ما، يا آخرالزمان! تبديل مسيحيت به سررشته ي وحدت بخش و سازمان دهنده ي سياست و افكار عمومي در اروپا! اين همان چيزي است كه براي جمعي از كاتوليك ها به يك وسوسه ي بيمارگونه ي واقعي تبديل شده است.
بارگاه مقدس (واتيكان) عضو اتحاديه ي اروپا نيست و تنها در مقام ناظر در آن حضور مي يابد. حتّا به طور جدّي هم به عضويت در آن نمي انديشد. چون در آن صورت مجبورخواهد شد به مصالحه هاي سياسي تن در دهد و اين چيزي است كه، با توجه به برداشتي كه از قدرت معنوي دارد، قاطعانه مردود مي شمارد. با اين همه، بارگاه مقدس تلاش بي مانندي به خرج مي دهد تا بلكه اتحاديه ي اروپا، كليساي كاتوليك را به مثابه ي تنها انجمن مذهبي كامل به رسميت بشناسد تا از اين راه بتواند ساير اديان را از دور رقابت خارج كند. اما از نظر مالي تا اندازه اي در آن ادغام يافته، به اين صورت كه در ميان تعدادي از دولت هاي عضو از موقعيت ويژه اي برخوردار است و از آنها كمك ها و يارانه ها يي دريافت مي كند (3). الويت، از ديد بارگاه مقدس، تلاش در جهت تحميل فلسفه «جوامع كامل» “ societas perfectae ” در سطح اتحاديه ي اروپا است: اصول اعلام شده كليسا مي بايستي بر مناسبات ميان قدرتف همگاني و جهانف جويايف اتحاد، حاكم باشند (4).
در ماه مارس 1996، در جريان تدارك پيمان آمستردام، يادداشتي در اختيار سفراي اكرديته ي اتحاديه نزد واتيكان گذاشته شد. بارگاه مقدس هدف هاي زير را دنبال مي كرد: تأكيد بر سهم كليساها و مذاهب در توسعه ي اروپا، تضمين مناسبات كليسا- دولت به همان صورتي كه درون دولت هاي عضو وجود دارند، تحكيم ريشه هاي مناسبات كليسا- دولت در بطن حقوق جوامع ، پيش گيري از هر نوع تبعيض ميان كليساها و مذاهب در مقايسه با ديگر جنبش هاي اجتماعي كه تا به حال در مجامع مورد پذيرش قرار گرفته اند، حمايت از توانايي هاي دولت هاي عضو در مناسبات فعلي شان با كليساها و مذاهب(5).
شوراي وزيران اروپا با اين بهانه كه بارگاه مقدس عضو اتحاديه اروپا نيست به سند مزبور وقعي نگذاشت. در آن هنگام پاريس بر اين نظر بود كه هيچ گونه ارجاع به ارزش هاي ديني پذيرفتني نيست چون مشكلات سياسي و متعارض با قانون اساسي فرانسه به وجود مي آورد. اما به نظر مي رسد كه امروزه مشكل برطرف شده است...
به اين ترتيب، گروه هاي فشارف واپسگرا نبردي بي امان به راه انداخته اند تا امتيازهاي كهنه شان را نجات دهند و نيروهاي شان را سازماندهي مي كنند تا به ايجاد اروپاي مسيحي صورت تحقق ببخشند. ايتاليا و لهستان خواستار تأكيد دقيق بر ميراث مسيحي و اكتفا نكردن بر وجه ديني آنند. واتيكان در لابي گري هايش بر شوراي كنفرانس هاي اسقفي اروپا (CCEE) كه يك دفتر سياسي نزد جامعه اروپا به نام كميسيون اسقف هاي جامعه ي اروپا (Comece) در بروكسل دارد، تكيه مي كند.
كميسيون اخير خواستار نهادينه شدن گفتماني سازمان يافته با نهادهاي اروپايي در چارچوب كنوانسيون اروپا از جمله در اجلاس هاي منظمف كار و نيز «مشاوره ي پيش تقنيني» شده است. با توجه به اين كه انجمن ها فاقد وضعيت رسمي در سطح اروپا هستند، Comece از طريق تاسيس گروه هايي نظير ميگروروپ Migreurope كه شبكه اي غير رسمي از انجمن هاي- از جمله مسيحي- در باره ي پناهندگي و مهاجرت هستند، تخصص خود را به نمايش مي گذارد (6).
در 1992، آقاي ژاك دلور Jacques Delors كه در آن موقع رئيس كميسيون اروپا بود يك گروه غير رسمي از مشاوران تشكيل داد (Forward studies unit) كه وظيفه مشخص يكي از آنها بررسي امور ديني بود. نام اين گروه كه تحت مديريت آقايان ژاك سانته و رومانو پرودي قرار داشت به گوپا GOPA (Group of policy advisors) تبديل شد. به اعتقاد آقاي پرودي، اديان نقش مهمي در توسعه اتحاديه بازي مي كنند(7). اكثر اعضاي گوپا كاتوليك هايي هستند كه فرايض ديني را به جاي مي آورند.
سازمان ديگري هست به نام كانون كاتوليك اروپايي (FCE) كه تارهايش را بي سر و صدا در اتحاديه ي اروپا مي تند. اين سازمان را، در آغاز سال هاي 1960، عده اي از حقوق بگيران كاتوليك كه در نهادهاي اروپايي استخدام بودند، تاسيس كردند. اين كانون در درجه اول يك مركز روحاني بروكسلي است كه ژزوئيت ها آن را اداره مي كنند و شامل يك نمازخانه است به نام شاپل سن بنوا كه هر روز در آن مراسم دعاخواني براي كاركنان اتحاديه برگزار مي شود. اين مركز معنوي، در عين حال، محل تشكيل جلسات گروه هاي مختلف كار هم هست كه به دنبال راه حل هايي براي مسايل سياسي و اقتصادي اروپا مي گردند.
كانون كاتوليك اروپايي (FCE) نقش مخزن انديشه ها را ايفا مي كند. آنجا محل مبادله افكار و مراودات مسؤولان سياسي و كاتوليك هاي اروپا است. هر سال، فرستاده مخصوص واتيكان نزد نهادهاي اروپايي- مقامي كه هرگز به صورت رسمي مورد تأييد اتحاديه اروپا قرار نگرفته- رياست جلسه همه ي ارگان هاي وابسته به كانون را بر عهده مي گيرد. جلسه مزبور فرصت مناسبي است براي كسب اطلاع از فعاليت هاي لابي كاتوليك در داخل سازمان هاي اتحاديه اروپا كه در جهت تعيين نمايندگاني در هر يك از برنامه هاي اتحاديه صورت مي پذيرد.
با اين همه، هدف هاي مورد نظر مؤلفه هاي متعدد «خانواده ي كاتوليك» از تنوع زيادي برخوردار است. بارگاه مقدس در درجه نخست در تلاش ائتلاف با سياست مرداني است كه با دكترين اخلاقي پاپ موافق و طرفدار مسيحي سازي دوباره اروپا باشند. بخش عمده ي كار را دستگاه اداري پاپ در ارتباط با محارم و مؤتمدين شخصي اپوس دئي Opus Dei (تشكيلات كليسا- م.) انجام مي دهند. اعضاي مازاد يا هوادار تشكيلات به قدر كفايت در اين شوراي خانوادگي نمايندگي مي شوند.
اغلب در هنگام گفتگوهايي كه بر سر برنامه هاي كمك به كشورهاي جنوب در مي گيرد مسأله پيش گيري حاملگي و وضعيت خانواده نيز مطرح مي شوند. كليسا با اتحاديه همكاري دارد و مي تواند ديدگاه هايش را از وراي شبكه اي از تشكل ها و انجمن هاي كمك به توسعه انتشار دهد مانند: كاريتاس اروپ، بخش اروپايي همكاري بين المللي براي توسعه و همبستگي (Cidse)، كنفرانس اروپايي عدالت و صلح، فدراسيون اروپايي انجمن هاي ملي ياري به بي خانمان ها (Feantsa). فشارهايي كه كليسا در جريان بحث هاي قوه مقننه اعمال مي كند با واكنش هاي پارلماني فزاينده اي روبرو مي شوند. چنين است كه در فوريه 2002 ، 53 تن از نمايندگان اروپا، از احزاب گوناگون، علناً «مداخلات بارگاه مقدس در امر ازدواج و طلاق» را محكوم كردند.
طرح اساسنامه ي پيمان مخالفت بسياري از انجمن هاي لاييك اروپايي را بر انگيخته است و اينان شناسايي «حق مداخله» به سود مذاهب را محكوم مي كنند(8). شناسايي ميراث مذهبي اروپا، در وهله ي اول، باعث ايجاد اعتبار براي اديان در عرصه ي عمومي اروپا شده، به تبعيض ميان دين داران و بي دينان منتهي خواهد شد.
به گفته ي نماينده ي پر شور راديكال اروپا، منتخب ايتاليا، آقاي مريتسيو توركو Maurizio Turco ، «بحث بر سر اين است كه معلوم شود آيا اتحاديه بر پايه ي باورهاي مذهبي بنا شده و ميوه ي ناگزير تاريخ ماست، يا آن كه بيانگر انتخاب آزاد شهروندان آن به واسطه ي يك قرارداد اجتماعي تحول يابنده است. ما نمي توانيم بپذيريم كه در قرن بيست و يكم مي شود نهادهاي سياسي را بر اساس اعتقادات مذهبي به پا ساخت كرد، حتا اگر آنها اكثريت را تشكيل دهند(9) ». نفوذ هواداران در دل نهادهاي اروپايي، دريافت كمك هاي مالي را امكان پذير كرده است. مثلا در يك برنامه اروپايي به نام «روحي براي اروپا» يارانه اي به ميزان 10000 يورو، در سال 1998، توسط يك مركز فنلاندي موسوم به مركز آموزش اروپايي بين فرهنگ ها واريز شد كه طرح مقدماتي آن تامين مالي سميناري در باره ي ارزش هاي اخلاقي و معنوي ادغام اروپا بود. در بادي امر، جايي براي انتقاد نيست. در حالي كه همين مركز ساخته ي اپوس دئي است و در فنلاند و كشورهاي بالتيك داراي پايگاه مستحكمي هست.
مركز آموزش در 1998 تأسيس شده است، يعني يك سال پس از ايجاد سازمان در فنلاند. عاليجناب فيليپ ژوردان عضو پيوسته ي اپوس دئي گرداننده اصلي اين سمينار مي باشد. او مسؤوليت بسط موضوع «ريشه هاي معنوي اتحاديه اروپا» را بر عهده داشت. دشوار مي توان باور كرد كه يك برنامه اروپايي در خدمت تأمين مالي سازماني قرار بگيرد كه فلسفه ي آن در تقابل كامل با هدف هايي باشد كه در گذشته ژاك دلور و ژاك سانته تعريف كرده بودند: «رواداري و چند گرايي» ، «احترام متقابل و قبول تفاوت هاي جنسيتي و مذهبي»، «همبستگي با مردماني كه بي چيز تر از همه هستند» و «آزادي بيان».
اپوس دئي، به تقاضاي اكيد رم، براي اروپا الويت قائل شده است. در 1993، از سخنگوي مركزي اين تشكيلات در رم، از آقاي گيوسپه كوريليانو Giuseppe Corigliano پرسيدند كه آيا بارگاه مقدس، مأموريت خاصي را به اپوس دئي محول كرده است. او هم فرياد برآورد: «اروپا!» اين تعهد بيشتر از هر جايي در زمينه ي جنسيت (سقط جنين و كنترل مواليد) خود را نشان مي دهد. در اين مورد نيز اپوس دئي بر خلاف اصول و هدف هاي اتحاديه اروپا گام بر مي دارد. آن هم به ياري پولي كه همين نهاد ها واريز كرده اند!

هزينه مالي اپوس دئي
در 1994، عاليجناب خاوير اچه واريا Javier Etchevarria ، نماينده اپوس دئي در رم، اعضاي سازمان را به ايجاد يك خط ماژينو عليه «خوشباشي» (هدونيسم) غالب در اروپاي غربي فراخواند. به موازات اين جريان، انجمن هايي در سايه فعالند تا در داخل حكومت ها و نهادها نفوذ كنند. آنها براي رسيدن به اهداف شان كنفرانس هاي متعددي برگزار مي كنند يا با افراد فعال ضد سقط جنين تماس مي گيرند..
پروژه هاي متعددي وجود دارند كه سازمان هاي وابسته به اپوس دئي ساخته و پرداخته اند اما از طرف اتحاديه اروپا تامين مالي مي شوند. جمع آوري پول از طرف بنياد ليمات (سوئد)، بنياد رن-دانوب (آلمان) و بنياد ايتاليايي تعاون دانشگاهي (ICU) تحقق يافته است. اين سه بنياد ارتباط تنگاتنگي با يكديگر دارند. با توجه به اين كه فعاليت اينان از طريق واسطه ها و سازمان هاي متعددي دنبال مي شود، مسؤولان اروپا به دشواري مي توانند تشخيص بدهند كه كدام يك از ميان آنان ممكن است در خدمت اپوس دئي قرار داشته باشد(10). بنابراين، كاملا محتمل است كه از طريق اين گونه موازي كاري ها تشكيلات اپوس دئي چندين بار كمك مالي دريافت كنند، بي آن كه كسي متوجه اين قضيه شود!
بهترين نمونه ICU است كه دفترهايي را در رم، بروكسل، بيروت، هنگ كنگ و مانيل باز كرده است. اين بنياد در تامين مالي دانشگاه هاي اپوس دئي نقشي تعيين كننده دارد. اين بنياد سازمانده و پشتيبان مالي (اسپانسر) «كنگره هاي سالانه ي محصلان و دانشجويان» است و اپوس دئي تلاش مي كند در ميان جوانان عضو گيري كرده آنها را به رم بفرستد. اتحاديه اروپا نيز پروژه هاي بنياد را از نظر مالي تامين مي كند.
بنياد رن- دانوب، بنياد ليمات و آي- سي- يو در سطح جهان با يكديگر همكاري مي كنند، از جمله در فيليپين. آنها در اين كشور، در 1995، دانشگاه آسيا و اقيانوس آرام (University of Asia and the Pacific /UA&P) را ايجاد كرده اند و همه ي اين ها باز هم به بركت كمك هاي اتحاديه اروپا(11).
جدا از اقدامات مستقيم اپوس دئي، گاه پيش مي آيد كه اتحاديه ي اروپا، ندانسته، از پروژه هايي در سطح ملي حمايت مي كند كه از طرف سازمان هاي نزديك به آن جريان پيش برده مي شوند، مثلاْ مركز رمي اليس- ادوكدسيونه، لوورو، اينستروتسيونه، اسپورت، بنياد خوابگاه هاي دانشگاهي بين المللي(FRUI) يا انجمن (بلژيكي) همكاري فرهنگي، فني و پرورشي (Actec) كه پول هم دريافت كرده است (795163 فرانك بلژيك در سال 1996- معادل 20000 يورو).
اقدام عاجل، در حال حاضر، مراقبت بر وجود شفافيت بيشتر در نحوه ي توزيع كمك هاي مالي در اروپا و نظارت بر جداسازي لائيك ميان قدرت سياسي و گزينه هاي مختلف معنوي و ايماني است.

نويسنده: كريستين تيراس Christian TERRAS
مترجم: ا. نادري
منبع: لوموند ديپلماتيك ژانويه 2004

پي نوشت ها:
1- لوموند 2 دسامبر 2003. 185 انجمن از سرتاسر اروپا با امضاي توماري خطاب به كنوانسيون اروپا خواستار لغو ماده 51 شدند. www.catholicsforfreechoice.org
2- سخنراني 11 اكتبر 1988 در برابر پارلمان اروپا http://www.cerf.fr/catho/endit/europe/index.php در همين سايت مي توانيد خطبه هاي عبادي پس از نشست مجلس اصحاب كليسا «Ecclesia in Europa» به تاريخ 28 ژوئن 2003 را بخوانيد.
3- در آلمان، كليسا دومين كارفرماي كشور محسوب مي شود و از امتيازهايي در زمينه حقوق كار بهره مند است.
4- نگاه كنيد به مقاله ي فرانسوا هوتار «ژان پل دوم، يك پاپ محافظه كار و مدرن». لوموند ديپلماتيك، ژوئن 2002.
5- فدراسيون اروپايي انسانگرا www.humanism.be
6- ن. ك. Preserving power and privilege. www.catholicsforfreechoice.org
7- سخنراني در بنياد دن تونينو بلو don Tonino Bello 13 ژوئن 2003.
8- www.europe-et-laicite.org/archives2002/parlementaires.html
9- فدراسيون اروپايي انسانگرا www.humanism.be
10- نامه ي سرگشاده به كنوانسيون اروپا. چاپ توسط شبكه ولتر www.reseauvoltaire.fr
11- ن. ك. خوان گواتي سولو «يك قديس فاشيست و فاسد». لوموند ديپلماتيك اكتبر 2002.
12- نمونه ديگري از اعمال نفوذ، شوراي اروپا در سپتامبر 1998 جايزه اروپايي حقوق بشر را به كيارا لوبيك تقديم كرد. او بنيان گذار جنبش نيرومند كاتوليك فوكولاري است و به شدت با سقط جنين و وجود زوج هاي هم جنس گرا مخالف است.

 

 
< قبل   بعد >
spacer

spacer

Creative Commons License
(cc) 2020 Mouood Researching Institute. This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 License.
هرگونه استفاده از محتويات اين پايگاه اطلاع رساني، در هر کجاي دنيا، تنها براساس مفاد توافقنامه Creative Commons 3.0، مجاز است.
(ح) 1386 تمامي حقوق اين پايگاه اطلاع رساني، متعلق به مؤسسه فرهنگي موعود است.