spacer
«مؤسسة فرهنگي موعود عصر(عج)»، معجم مؤلّفين مهدوي را به‌زودي منتشر مي‌کند.
ادامه مطالب ...
 
advertisement.png, 0 kB
Advertisement
spacer
spacer

عضویت در خبرنامه

جستجوگر سايت

جستجوگر گوگل


جست‌وجو در سايت موعود

مطالب مرتبط

addtomyyahoo4Subscribe in NewsGator OnlineAdd to My AOL
Subscribe with BloglinesAdd to netvibes
Add to Google

 
میعادگاه منتظران چاپ پست الكترونيكي
۳۱ فروردين ۱۳۸۴


برادر يا خواهر (ح. ا. م) از شهرستان اروميه پرسيده‏اند:

نشانه‏هاى ظهور امام زمان، عليه‏السلام، كدامند؟ و چگونه بايد آنها را شناخت؟

در ابتدا نكاتى چند درباره اين نشانه‏ها را ذكر مى‏نماييم و سپس برخى از روايات وارد شده از معصومين، عليهم‏السلام، در اين مورد را به عنوان نمونه مى‏آوريم:

1. معتقدين به امام زمان، عليه‏السلام، بايد همواره چشم انتظار ظهور آن حضرت باشند و با بهره گيرى از اصل انتظار، آمادگيهاى لازم را براى يارى و همراهى با امام موعود خويش كسب نمايد.

اينكه هنوز برخى از نشانه‏هاتحقق نيافته باشند، هرگز به معناى نفى لزوم انتظار در هر روز و شب نيست.

2. خداوند امر فرج و ظهور امام زمان، عليه‏السلام، را تنها در يك شب مقرر خواهد فرمود، و در اين صورت نيازى به مقدماتى طولانى نخواهد بود، بلكه بسيارى از نشانه‏هاى ذكر شده در روايات ممكن است طى همان يك شب و روز تحقق يابند.

3. يكى از دلايل ذكر اين نشانه‏ها در روايات، آشنا شدن مردم با شرايط ويژه‏اى است كه قبل از قيام جهانى ولى عصر، عجل‏الله‏تعالى‏فرجه، پديد مى‏آيد. آشنايى مردم با اين ويژگيها، مى‏تواند عامل مهمى در شناسايى مدعيان دروغين مهدويت و رسوايى فرصت طلبانى باشد كه از جهالت مردم تحت پوشش نام مهدى، عليه‏السلام، سوء استفاده مى‏كنند.

4. صدها مورد از نشانه‏هاى ظهور تحت عنوان «علايم آخرالزمان‏» در روايات مربوط برشمرده شده كه به اثرات جدا ماندن مردم از تعاليم اسلام و محروم ماندن آنان از سرپرستى آشكار معصومين، عليهم‏السلام، اشاره دارند. مانند: از بين رفتن اهميت نماز، خيانت در امانت، حلال شمردن دروغ و علنى شدن فحشا.

5. درباره علايمى همچون گسترش فساد و زياد شدن گناهان، سه نكته قابل توجه است:

الف) مطلق اين امور نشانه ظهور به حساب نمى‏آيد، و چنين نيست كه هر زمان فساد گسترش يافت و گناهانى زياد شد. حضرت مهدى، عليه‏السلام، ظهور كند.

ب) شرايط واقعى جهان قبل از ظهور حضرت مهدى، عليه‏السلام، كثرت بسيار شديد گناهان و افزايش چشمگير و فوق‏العاده ظلم و فساد است. با اين همه اثبات چنين واقعيتى به معناى عدم وجود طاعت و بندگى و عدالت در جاى جاى زمين نيست.

ج) وجود چنين نشانه‏اى هرگز از مسؤوليت منتظران براى مبارزه با ظلم و از بين بردن ريشه گناهان نمى‏كاهد، اگر چه به موفقيتى در اين زمينه دست نيابند.

6. پديد آمدن برخى نشانه‏هاى ظهور و حتى بروز بسيارى از آنها نمى‏تواند توجيهى براى تعيين وقت ظهور امام زمان، عليه‏السلام، در اين دوران باشد، زيرا با توجه به فرمايش امام زمان، عليه‏السلام، تعيين كنندگان وقت ظهور دروغگو محسوب مى‏شوند، مگر در مواردى كه نشانه‏اى مخصوص سال يا روز ظهور باشد كه در آن صورت تعيين وقت ديگر معنا نخواهد داشت (و تحصيل حاصل به شمار مى‏آيد).

7. امر ظهور ولى عصر، عجل‏الله‏تعالى‏فرجه، به دست‏خداست و ممكن است صدها سال ديگر نيز تحقق نيابد و على‏رغم بروز بسيارى نشانه‏ها باز هم بنا به حكمتهاى الهى تا زمانى بسيار طولانى به تاخير افتد.

آنچه مهم است، حالت انتظار داشتن است كه لازمه‏اش آمادگى بيشتر، تلاش افزونتر، و احساس مسؤوليت‏شديدتر است. اين انتظار چه كوتاه باشد و چه طولانى هرگز نبايد اثرى جز افزايش شور و شوق خدمت و آمادگى بيشتر براى دفاع از ارزشهاى الهى در ما به وجود آورد.

مبادا فرصت‏طلبان و دشمنان آگاه يا دوستان ناآگاه با تاكيد بر بروز برخى نشانه‏هاى نزديكى ظهور، و ايجاد اميد فراوانتر نسبت‏به نزديك شدن فرج امام زمان، عليه‏السلام، ما را از اداى تكليف نسبت‏به خدا و پيامبر، صلى‏الله‏عليه‏وآله، و امام زمان، عليه‏السلام، باز دارند، يا به اين وسيله ما را از توطئه‏هايى كه براى تضعيف ولايت و از بين بردن ارزشهاى اسلامى انقلاب و نظام مقدس جمهورى اسلامى صورت مى‏گيرد، غافل سازند.

بايد بهوش بود كه حفظ ارزشهاى اسلام و قرآن و ولايت در دوره غيبت، كم اهميت‏تر از حفظ همان ارزشها در دوران ظهور نيست.

8. با مقايسه برخى روايات مربوط به نشانه‏هاى ظهور با برخى ديگر مى‏توان به نكاتى هشدار دهنده و عبرت آموز و بيدارى آفرين دست‏يافت. چنانكه وقتى در روايتى مى‏خوانيم كه قبل از ظهور شرايطى پيش مى‏آيد كه از «قرآن‏» جز رسم و از «اسلام‏» جز اسم آن باقى نماند، شرح همين نشانه را در روايتى مى‏يابيم كه:

«قبل از ظهور، بردبارى، ضعف به شمار مى‏آيد و ستمگرى، افتخار. شهادت به دروغ پديدار مى‏گردد و تهمتها مورد قبول قرار مى‏گيرد. قرآنها آراسته مى‏شوند و مساجد زينت مى‏يابند. دروغگو مورد تصديق قرار مى‏گيرد و خيانتكار مورد امانت واقع مى‏شود.»

9. نشانه‏هاى ظهور تعداد مشخصى ندارد و در اينكه چه تعداد از آنها تاكنون پديد آمده است، نظر مشخصى موجود نيست و درباره اينكه از ساير علامات باقى مانده چه نشانه‏هايى بايد قطعا تحقق يابند، دليل محكمى در دست نيست.

10. نشانه‏هاى ظهور تقسيم بنديهاى گوناگون دارد:

الف) نشانه‏هاى عمومى: كه ممكن است طى چندين سال تحقق يابند. مانند: كثرت گناهان.

نشانه‏هاى سال ظهور: كه در آخرين سال غيبت و با فاصله كمى به زمان ظهور به وقوع مى‏پيوندد. مانند: خروج سفيانى.

نشانه‏هاى روز ظهور: كه پيش از ظهور يا همزمان با آن در دنيا رخ مى‏دهد. مانند: فريادى از آسمان.

ب) نشانه‏هايى در اجتماع: مانند: زيادى فتنه‏ها، ظاهرشدن قحطى.

نشانه‏هايى در طبيعت: مانند: كم شدن چشمگير برداشت از زراعتها.

نشانه‏هايى در آسمان: مانند: خسوف و كسوف مكرر و فراوان در يك سال، بويژه در ماه رمضان.

ج) نشانه‏هاى يقينى: مراد از اين نشانه‏ها، علاماتى است كه در روايات متعدد مورد تاكيد قرار گرفته و يا در روايات صحيحه به عنوان نشانه‏هاى حتمى ذكر گرديده است. مانند: قيام سفيانى (مردى با عنوان عثمان بن عنبسه) و صيحه آسمانى.

نشانه‏هاى احتمالى: مراد از اين نشانه‏هايى است كه تنها در اندكى از روايات آمده، يا تصريح به غير حتمى بودن آنها شده است. مانند: آتشى در آسمان، فرو رفتن بغداد و بصره در زمين.

د) نشانه‏هاى متشابه: نشانه‏هايى كه مراد از آنها و كيفيت آنها روشن نيست، و تاويلهاى مختلف و اشكال گوناگون مى‏تواند داشته باشد. مانند: خروج دجال.

نشانه‏هاى روشن: نشانه‏هايى كه كيفيتى خاص دارند و تاويل بردار نيستند. مانند: فريادى از آسمان كه در آستانه قيام امام زمان، عليه‏السلام، به نام حضرت مهدى، عليه‏السلام، و اعلان ظهور او تصريح دارد.

ه) نشانه‏هايى در تلقى از شريعت: مانند اينكه كارهاى خير از منكرات شمرده مى‏شوند و كارهاى زشت و منكرات به عنوان كار خير و معروف مورد اقبال قرار مى‏گيرند و چنان مى‏شودكه‏گويا بر اندام‏اسلام‏پوستينى واژگون (و بدنما) پوشانده باشند.

نشانه‏هايى در برخى سرزمينها: مانند: اينكه «كوفه‏» از مؤمنين خالى مى‏ماند و «قم‏» به عنوان معدن علم و فضيلت‏به شمار مى‏آيد.

نشانه‏هايى در تكوين: مانند: طلوع خورشيد از مغرب.

و) نشانه‏هاى تحقق‏يافته در گذشته‏هاى دور: مانند: از بين رفتن حكومت‏بنى‏عباس.

نشانه‏هاى تحقق‏يافته در گذشته‏اى نزديك: مانند: قيام مردى از قم.

نشانه‏هاى تكرار شده در تاريخ: مانند: شيوع طاعون.

نشانه‏هاى تحقق‏نيافته: مانند: خروج يمانى (در دعوت به ولايت اهل‏بيت) و سفيانى (در مبارزه با تشيع) و سيد خراسانى (با پرچمهايى به طرفدارى از حق).

تذكر: اينكه چرا برخى امور كه صدها سال پيش انجام شده و يا در تاريخ بارها تكرار شده، از نشانه‏هاى ظهور به حساب آمده‏اند، احتياج به تحقيقى گسترده‏تر در سند روايات و مدلول عبارات آن دارد.

اينك بدون در نظر گرفتن تقسيمات مزبور، به ذكر پنج روايت در اين مورد اكتفا مى‏كنيم:

× در «كمال الدين‏» صدوق، از امام صادق، عليه‏السلام، نقل‏شده‏است كه:

پنج چيز قبل از قيام قائم، عليه‏السلام، به وقوع مى‏پيوندد: قيام يمانى، خروج سفيانى، نداى آسمانى، فرو رفتن لشكرى در بيداء (سرزمينى بين مدينه و مكه) و كشته‏شدن نفس زكيه (محمد بن‏الحسن).

× در «همان مدرك پيشين‏» و از همين پيشواى معصوم، عليه‏السلام، آمده است:

بين كشته شدن نفس زكيه و قيام قائم آل محمد، عليه‏السلام، تنها پانزده شب فاصله هست.

× در «ينابيع المودة‏» ص‏427 از حضرت على، عليه‏السلام، نقل شده است كه فرمود: اندكى پيش از قيام قائم ما، سفيانى قيام خواهد كرد و به اندازه دوره باردارى زنان «يعنى‏9 ماه‏» فرمانروايى خواهد كرد. سپاه او رو به مدينه پيش مى‏روند وقتى كه به منطقه «بيداء» مى‏رسند، زمين آنان را به كام خويش فرو مى‏برد.

× در «غيبت نعمانى‏» آمده است كه امام صادق، عليه‏السلام، فرمود:

از امور قطعى كه قبل از قيام قائم تحقق خواهد يافت، خروج سفيانى و فرو رفتن منطقه «بيداء» و كشته شدن نفس زكيه و نداى آسمانى است.

قابل ذكر است كه كليه روايات فوق و نيز نمونه نشانه‏هاى ذكر شده در بندهاى پيشين همگى از كتاب «منتخب‏الاثر» گزينش شده كه مجموعه‏اى نفيس از روايات مربوط به حضرت مهدى، عليه‏السلام، گردآورى شده از دهها كتاب معتبر «شيعه و سنى‏» است. مدارك كليه موارد مذكور را مى‏توان در صفحات 424 تا426 اين كتاب به دست آورده كه ما به خاطر رعايت اختصار، از ذكر متن عربى و آدرس هر كدام به‏طور جداگانه صرف‏نظر كرديم.

 



ماهنامه موعود شماره 10-11


 
< قبل   بعد >
spacer

spacer

Creative Commons License
(cc) 2020 Mouood Researching Institute. This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 License.
هرگونه استفاده از محتويات اين پايگاه اطلاع رساني، در هر کجاي دنيا، تنها براساس مفاد توافقنامه Creative Commons 3.0، مجاز است.
(ح) 1386 تمامي حقوق اين پايگاه اطلاع رساني، متعلق به مؤسسه فرهنگي موعود است.